Rehabilitacja w gipsie? Przecież to niemożliwe! Większość osób po złamaniu słyszy podobne zalecenie: „proszę oszczędzać kończynę i poczekać, aż kość się zrośnie”. Problem w tym, że organizm nie funkcjonuje w tak prosty sposób. Kiedy jedna część ciała przestaje się ruszać, reszta bardzo szybko zaczyna się do tego dostosowywać.

I właśnie tutaj pojawia się problem, którego wielu pacjentów się nie spodziewa.

Pan Tomek po złamaniu nadgarstka przez kilka tygodni praktycznie przestał używać całej ręki. Nie podnosił cięższych rzeczy, ograniczał ruch i instynktownie chronił kończynę przy każdej codziennej czynności. Kiedy w końcu zdjęto gips, okazało się, że największym wyzwaniem nie był już sam uraz, ale sztywność stawów, osłabione mięśnie i brak pewności ruchu.

To sytuacja, którą fizjoterapeuci obserwują bardzo często. Szczególnie u osób przekonanych, że rehabilitacja zaczyna się dopiero po zdjęciu gipsu.

Czy rehabilitacja w gipsie naprawdę ma sens?

Dla wielu pacjentów zaskoczeniem jest informacja, że pierwsze elementy rehabilitacji po złamaniu coraz częściej wprowadza się jeszcze w trakcie unieruchomienia.

Oczywiście nie chodzi o obciążanie miejsca urazu. Celem jest utrzymanie możliwie dobrej sprawności organizmu i ograniczenie skutków długotrwałego bezruchu.

Najbardziej podstępne po złamaniu jest to, że organizm zaczyna „odpuszczać” dużo szybciej, niż pacjent się spodziewa.

Czasem wystarczy kilkanaście dni unieruchomienia, żeby ręka albo noga zaczęła pracować zupełnie inaczej niż wcześniej. Mięśnie stopniowo słabną, stawy robią się mniej ruchome, a ciało automatycznie szuka łatwiejszych sposobów poruszania się.

To właśnie dlatego rehabilitacja w gipsie może obejmować:

• ćwiczenia izometryczne,
• poprawę krążenia,
• działania przeciwobrzękowe,
• mobilizację sąsiednich stawów,
• naukę bezpiecznego poruszania się
• innowacyjną fizjoterapię z wykorzystaniem technologii..

Kiedy można zacząć rehabilitację po złamaniu?

To jedno z pytań, które pacjenci zadają najczęściej już podczas pierwszej wizyty kontrolnej.

W praktyce odpowiedź bardzo często brzmi: wcześniej, niż się wydaje.

W zależności od rodzaju złamania i zaleceń lekarza pierwsze działania rehabilitacyjne bywają wdrażane już kilka dni po założeniu gipsu. Nie oznacza to jednak intensywnych ćwiczeń czy pełnego obciążania kończyny.

Na początku celem jest przede wszystkim ograniczenie skutków unieruchomienia i utrzymanie możliwie dobrej pracy pozostałych struktur organizmu.

Dopiero po zdjęciu gipsu lub uzyskaniu odpowiedniej stabilności zrostu rehabilitacja zwykle staje się bardziej intensywna.

Dlaczego po zdjęciu gipsu kończyna wydaje się „nieswoja”?

To moment, który zaskakuje wielu pacjentów.

Po kilku tygodniach unieruchomienia ręka albo noga często wygląda inaczej niż przed urazem. Mięśnie są osłabione, ruch ograniczony, a wykonywanie prostych czynności wymaga większego skupienia.

Pacjenci bardzo często mówią:
„Myślałem, że po zdjęciu gipsu wszystko od razu wróci do normy.”

W rzeczywistości organizm potrzebuje czasu, żeby ponownie zaufać ruchowi.

Po zdjęciu gipsu wielu pacjentów nadal instynktownie chroni kończynę, nawet jeśli kość jest już stabilna. Organizm bardzo szybko zapamiętuje ból i przez pewien czas traktuje ruch jako potencjalne zagrożenie.

To właśnie dlatego rehabilitacja po złamaniu nie kończy się na samym odzyskaniu zakresu ruchu. Równie ważne okazuje się odbudowanie kontroli ruchu i pewności podczas codziennych aktywności.

Dlaczego po jednym złamaniu organizm wraca do formy szybciej niż po innym?

Proces gojenia złamań wygląda inaczej u każdego pacjenta. Znaczenie ma nie tylko rodzaj urazu, ale też wiek, wcześniejsza aktywność fizyczna, długość unieruchomienia i ogólny stan organizmu.

Jeszcze kilka lat temu pacjenci po złamaniach słyszeli głównie:
„trzeba poczekać, aż kość się zrośnie”.

Dziś nowoczesne podejście do rehabilitacji wygląda inaczej.

Coraz większą uwagę zwraca się nie tylko na sam zrost kostny, ale również na to, jak organizm funkcjonuje podczas całego procesu regeneracji. Jak pracują mięśnie, jak wygląda ruch i czy ciało nie zaczyna utrwalać przeciążeń.

Jednym z rozwiązań wykorzystywanych w pracy z pacjentami po urazach ortopedycznych jest Super Indukcyjna Stymulacja SIS BTL, stosowana jako element wspierający terapię układu mięśniowo-szkieletowego już w trakcie noszenia gipsu.

Dobór metod terapeutycznych powinien być zawsze dostosowany do rodzaju urazu oraz aktualnego etapu gojenia.

Największym problemem po złamaniu często nie jest sama kość

Pacjenci bardzo często skupiają się wyłącznie na wyniku RTG i informacji, czy kość zrasta się prawidłowo. Tymczasem w praktyce dużo większym wyzwaniem okazuje się utrata sprawności.

Po kilku tygodniach unieruchomienia organizm zmienia sposób poruszania się. Jedna noga zaczyna przejmować większe obciążenia, bark ustawia się inaczej, a mięśnie pracują zupełnie inaczej niż przed urazem.

I właśnie dlatego rehabilitacja po złamaniu nie musi zaczynać się dopiero w dniu zdjęcia gipsu.

Dzięki Super Indukcyjnej Stymulacji możesz zacząć terapię jeszcze w trakcie unieruchomienia.

Dla wielu osób najważniejszy etap zaczyna się dopiero wtedy, gdy trzeba odzyskać swobodę ruchu, siłę i poczucie, że ciało znowu działa naturalnie, bez ciągłego kontrolowania każdego kroku czy ruchu ręką.

---

FAQ – najczęściej zadawane pytania

---